از دوران کودکی د ر مدارس و آموزه های دینی ما مسلمانان و ایرانیان بر رفاقت و مشارکت تاکید فراوان شده و میشود . بطوریکه اکنون ، بصورت یک فرهنگ درامده و البته یک فرهنگ زیبا و خداپسندانه. اکنون که پا در عرصه کار و تلاش گذاشته ایم ، میبینیم ، متاسفانه در مراودات فی مابین کشورهای اسلامی، این خصلت خداپسندانه ، جای خود را به خصلت زشته ، رقابت منفی در غارت اموال خدادادی سوختهای فسیلی، مانند نفت و گاز داده است . هدف من از نگارش این متن دردی است که در سینه احساس میکنم . آیا کاری که کشورهای اسلامی و همسایه های ما با مخازن مشترک نفت و گاز میکنند ، کاری است روا ؟ ؟؟ آیا معنی و مفهوم مشاوره و مشارکت و رفاقت همینی است که میبینیم ؟؟؟ بعنوان یک ایرانی مسلمان و عضو کوچکی از خانواده بزرگ صنعت نفت ایران ، از این فرهنگ کشورهای همسایه خودمان شرمنده ام . آیا این کاری که اینها با مخازن فسیلی و خدادادی مشترک ، میکنند مفهومش جز تاراج و غارت اموال نسلهای آینده خودشان و البته ما نیست ؟؟؟ به همه این دوستان اطمینان میدهم که ، کشورهای غربی و آمریکا که آنها را در چپاول هرچه بیشتر و سریعتر این مخازن نفت و گاز،یاری میدهند مسلما بفکر منافع خویشند نه منافع این کشورهای همسایه. بعنوان مثال مخزن نفت مشترکی با عراق داریم که متاسفانه عراق سه برابر ایران از آن برداشت میکند و یا مخزن معروف پارس جنوبی که مخزن گازی و مشترک با کشور قطر میباشد . پس بیاییم با فرهنگ زیبای رفاقت و مشارکت از مخازن نفت و گاز مشترک برداشت صیانتی کرده و نسلهای آینده را نیز مد نظر داشته باشیم.
+ نوشته شده توسط اسماعیل شیبانی در سه شنبه بیست و دوم آذر 1390 و ساعت
23:7 |
